Biografie
Ben Haveman (Meppel - 1950) is vanaf 2003 aan het kunst schilderen. Behoudens een vroegere teken opleiding bij het vermaarde instituut Vroom, kan hij worden beschouwd als een autodidact, die destijds met kubisme en popART van start ging. Niet veel later ontwikkelde hij een geheel eigen moderne kunst stijl. Cobra gerelateerd, vol kleur, dynamiek en beweging. Het exacte schilderwerk bestaat dikwijls uit sprankelend fris en kleurrijk werk, veelal met elementen van vogels, dieren en mensen met voornaamste kenmerken vrijheid, kracht en ritme. Het vrijere werk, waarbij zijn creativiteit als een explosie op het doek uit één spat, heeft echter zijn grote voorkeur, immers van meet af aan is hij geïnspireerd door de werken van wijlen Jan te Wierik en wijlen Karel Appel. Zijn ambities in het kunst schilderen zijn groot en niet verwonderlijk is het, dat dit al heeft geresulteerd in tientallen exposities door het gehele land en talloze publicaties. Zo stond zijn werk al op enkele covers en heeft hij ook maandenlang geëxposeerd in een internationale trein, met bestemming Avignon en Zurich.
Wat goed is, komt snel en dat gezegde is op Ben Haveman zeker van toepassing.
Kunstminnend Nederland heeft inmiddels zijn werk ontdekt en veel doeken vonden al hun weg naar particulieren en instellingen / bedrijven zoals o.a. het Centraal Planbureau (CPB), de Telegraaf, Halliburton, SieMatic dealers, diverse meubelbedrijven, de metaalindustrie en Duits top ontwerper Benno Kaiser.
Het atelier van Ben Haveman bevindt zich in Hoofddorp. Een groot deel van zijn huidige collectie schilderijen bevindt zich bij onze galerie, kunsthandel en KunstSuper te Laren.
EXPOSITIES 2007:
In Rotterdam (AVV en Hulshoff Wonen), in Heemstede (BMW dealer en Alka SieMatic keukens), in Meppel (FIAD Incasso BV , Boas BV speeltoestellen en Concordia keukens), in Baak (Thegon en BMI metaalfabrieken), in Heerenveen (Abe Lenstra stadion) in Badhoevedorp (DGM), in Hoofddorp (Polderburgh en apotheek Spaarneziekenhuis), in Den Haag (Centraal Plan Bureau), in Heinkenszand ('t Kunstuus), in IJmuiden (Gebr.Boon), in Beverwijk (Stoutenbeek wooncentrum), in Leeuwarden (Modderman Design); in Utrecht (IVW-TE Rail en Jaarbeurs Bienvenue en France); in Son en Breugel (Donjon Woonburcht); in Eindhoven (Meubelbedrijf De Modernen); in Hillegom (Home Art Gallery); in Laren-Gelderland (Aaart NL Moderne KunstSuper)
MEDIA:
Regio tv zender Haarlemmermeer vertoonde gedurende 1 jaar een film. Publicaties verschenen in magazine LOURENS, Witte Weekblad Haarlemmermeer 3x, Hoofddorpse Courant, Autobusiness Kennemerland, Gooi- en Eemlander, Haarlems Weekblad, Tour PRess, magazine STOOCKX, magazine Zomer Genieten, een kleurenbijlage van Leidsch Dagblad, Haarlems Dagblad, IJmuider Courant en Gooi- en Eemlander met o.m. een doek op de covers, RABO-magazine Dichterbij, Witte Weekblad regio Bollenstreek.
De beheerste Cobra van Ben Haveman
Een kleurrijke laatbloeier, noemen ze hem. Maar eigenlijk vindt de
Hoofddorpse kunstenaar Ben Haveman dat een verkeerde benaming. Hij is
nog niet zolang geleden begonnen met schilderen. ,,Ik sta juist aan het begin
van een lange, enerverende carrière'', zegt de 55-jarige kunstschilder.
Ben Haveman is inspecteur gevaarlijke stoffen bij Verkeer en Waterstaat en
gaf daarnaast ook veel cursussen. Een paar jaar geleden stopte hij met het
laatste en kreeg hij ineens meer vrije tijd. Zijn vrouw Sonja zette hem er toe
aan om weer te gaan tekenen. ,,Dat heb ik vroeger ook veel gedaan, dertig
jaar terug'', zegt Ben. Maar ditmaal sloeg hij een andere, abstractere weg
in. ,,Nu maakte ik mozaïek tekeningen, met heel veel kleurtjes.''
De kunstenares Marianne Rebel vond dat het tijd werd dat hij eens ging
schilderen. ,,Ik ben dezelfde dag nog begonnen.'' Sindsdien ging de
ontwikkeling razendsnel. ,,Eerst schilderde ik op de manier zoals ik tekende.
Het waren eigenlijk geschilderde tekeningen.’’
Dat was het niet helemaal, vond Haveman zelf. ,,Bij tekenen denk je heel
veel na en zo was ik nu dus ook aan het schilderen. Het moest anders, ik ben
dat nadenken gaan loslaten.’’ Zo ontstond er een werkwijze die Haveman zelf
omschrijft als ,,vol met passie’’. ,,Ik was er zelf heel gelukkig mee. Maar veel
mensen hadden er geen oog voor. Je zou het Cobra-stijl kunnen noemen.
Maar als je kunst moet gaan uitleggen is het niet leuk meer.’’
Cobra is nog steeds een stempeltje dat je op het werk van Haveman zou
kunnen drukken. ,,Maar ik ben wat beheerster geworden dan een paar jaar
geleden. Beheerste Cobra. Kunstenaars experimenteren graag, dit is een
fase. Ik ben er nog niet klaar mee hoor, maar misschien ga ik over een tijd
weer heel anders werken.’’
Acrylverf in volle, verzadigde, heftige kleuren, lijnen die met een vaste hand
zijn neergezet. Ben Haveman werkt het liefst aan drie, vier doeken tegelijk.
Zo zet hij een kleur op alle doeken in de serie en begint hij – als de verf
droog is – aan een nieuwe kleur. Dat proces herhaalt zich telkens. Elke kleur
wordt drie keer overgeschilderd, zodat de juiste intensiteit wordt bereikt. Als
je alle schilderijen, die Haveman op deze manier maakt, op een rij zou
zetten, is feilloos te achterhalen welke doeken uit dezelfde serie komen: ze
lijken op elkaar maar geen is er hetzelfde.
,,Soms denk ik wel eens: dit kan iedereen. Ik vind het heel gemakkelijk
gaan. Maar klaarblijkelijk, hoor ik van anderen, is het niet zo gemakkelijk
wat ik doe’’, zegt Haveman. Soms herken je in zijn werk menselijke of
dierlijke figuren. Heel vaak zitten er vogels in verstopt. Van die beestjes
houden Haveman en zijn ega in het bijzonder. ,,We wonen vlak bij het
Haarlemmermeersebos. Dus hebben we het geluk dat er erg veel vogels in
de tuin komen. Een paar tortels is wel erg brutaal: zij gaan echt voor het
raam zitten kijken, tot je naar buiten gaat en ze iets geeft. Vogels zijn unieke
dieren. Ze kunnen lopen en ze kunnen vliegen, dat presteren wij als mensen
niet.''
Maar ondanks die grote voorliefde voor vogels, is het beslist niet zo dat
Haveman de beesten doelbewust op het doek zet. ,,Ik denk niet te veel na’’,
verklapt de kunstenaar. ,,Ik weet, als ik zo bezig ben, ook niet wat voor
plaatje er uit zal rollen. Al ben ik vaak wel één van de eersten die weet wat
het zal worden met een doek. Soms vraag ik wel eens aan Sonja, mijn
vrouw: zie je al wat? Dan ziet zij nog niets maar ontstaan er voor mij al
figuren.’’
Een beetje raar is het wel. De inspecteur gevaarlijke stoffen, een man die in
die functie ongetwijfeld heel veel na heeft gedacht, schakelt bij het
schilderen zijn verstand uit? ,,Noem het lyrische expressie. Het is
emotioneel. Er zijn alllerlei termen voor maar voor mij is duidelijk: als ik
schilder, ben ik iemand die niet te veel nadenkt. Ik ben wat dat betreft
misschien een beetje een rare.’’
Elk vrij moment zit hij achter de ezel. ,,Ik ben nu drie jaar bezig en ik heb
vierhonderd schilderijen gemaakt'', zegt Haveman. Sonja: ,,Soms vraag ik
wel eens of hij gezellig met me mee wil, ergens naar toe. Maar dan zie ik zijn
gezicht en is het duidelijk: hij blijft liever thuis om te schilderen.'' Zo
langzamerhand groeit ook het leger dat zich aangetrokken voelt tot zijn
werk. Inmiddels heeft Havemans meer dan honderd werken verkocht. En op
exposities in de vier grote steden hangen nog eens honderttachtig werken.
Deze zomer is zijn werk te zien in de AutoSlaap Treinen van Euro-Express
Treincharters (EETC), die elke vrijdag uit Nederland naar Bologna in Italië en
Avignon in Frankrijk vertrekken. Het is voor het eerst dat deze maatschappij
met kunst exposeert in haar treinen.
,,Ik wil het schilderen graag naar een hoger plan trekken'', zegt Haveman.
,,Kijken hoe ver ik kan komen. Ik hoef beslist niet rijk te worden van wat ik
maak, ik hoef er ook niet van te leven. Maar ik wil wel graag erkenning,
naamsbekendheid.
Het doek dat hij heeft uitgekozen voor de cover van dit magazine, laat - hoe
kan het ook anders - vogels zien. En als je op een bepaalde manier kijkt,
herken je in alle zwarte lijnen samen een rennend persoon. ,,Het doek heeft
geen naam'', zegt de Hoofddorpse kunstenaar. ,,Weet je wat: verzin jij er
maar één.'' Typisch Ben Haveman, een kunstenaar die geen zin heeft om zijn
werk uit te leggen. ,,Mensen moeten er zelf maar iets bij verzinnen. Het liefst
laat ik hun verbeelding spreken.''
Meer informatie over de kunstenaar Ben Haveman is te vinden op zijn
website: www.benaparte.nl .
Het goede doel: Vogelbescherming Nederland.
Het kleurrijke schilderij met vogels van Ben Haveman - te zien op de cover
van dit nummer van Genieten - wordt geveild onder de lezers. De opbrengst
gaat Vogelbescherming Nederland. Ben Haveman hoefde geen tel na te
denken over de beste bestemming voor het hoogste bod, dat op zijn
schilderij wordt gedaan. ,,Ik houd nu eenmaal erg van vogels.''
Bij Vogelbescherming Nederland is iedereen bijzonder verheugd over deze
geste, laat woordvoerder Kees de Pater weten. De organisatie is net een
nieuwe campagne begonnen - Red de vogels van de Rode Lijst - en kan
iedere steun gebruiken. Van de 180 broedvogels in Nederland staan er 78 op
de rode lijst.
Specciaal de weidevogelprojecten van de Vogelbescherming profiteren van de
opbrengst van de veiling. Dat is hard nodig: niet minder dan 22 vogelsoorten
van het boerenland staan op de Rode Lijst. De Nederlandse weidevogel bij
uitstek - de grutto - is een schrijnend voorbeeld. Het diertje is sinds 1960 erg
achteruitgegaan: toen 125.000 broedparen tegen 45.000 broedparen nu.
Grutto's zijn dé ambassadeurs van het Nederlandse polderlandschap.
Nergens ter wereld is deze van oorsprong op riviergraslanden en hoogvenen
broedende vogel zo talrijk als in de Hollandse wei. Zelfs binnen de
stadsgrenzen van Amsterdam broeden meer grutto's dan in heel Groot-
Brittannië en Frankrijk tezamen. De vogel broedt bij voorkeur op vochtige
veengraslanden en leeft van wormen en ander klein gedierte dat op of in de
bodem leeft. De winter wordt doorgebracht in Westafrikaanse moerassen en
rijstvelden. Oorspronkelijk broedden grutto's op riviergraslanden en
hoogvenen, maar vandaag de dag zijn grutto's in die gebieden nauwelijks
nog te vinden. De grutto heeft een, tot recentelijk, uitstekend habitat
gevonden in graslanden in agrarisch gebruik. Nu verdwijnt de grutto ook
daar bijzonder snel. Om de achteruitgang te stoppen begint de
Vogelbescherming met een project 'Vogels van het Boerenland'. |
|
