Its only a matter aquarel

Door op het schilderij te klikken kunt u de afbeelding vergroten en met een door uzelf te bepalen achtergrondkleur bekijken.

Aquarel op zwaar speciaal aquarel papier

Deze originele aquarel uit 2006 op mooi groot formaat van 50x65 cm mag je redelijk zeldzaam noemen. Beeldend kunstenaar Jacob Kanbier heeft er in zijn productieve bestaan tot op heden maar weinig van gemaakt. Echt een topstuk voor een lage aankoop prijs. Goedkoper zijn ze niet te vinden. Wij stellen u als kunstliefhebber dan ook nu in staat om deze unieke aquarel aan te schaffen. Deze aquarellen zijn niet ingelijst en dat verdienen ze zeker! De twee basistechnieken van aquarel zijn: nat-in-nat, wat betekent dat men het papier nat maakt en dan hierop gaat schilderen. nat-op-droog, dus wordt er geschilderd op droog papier. Aquarelleren lijkt een makkelijke schildertechniek, toch is het de moeilijkste schilders vorm want het vereist veel concentratie en een trefzekere hand, vooral omdat fouten eigenlijk niet hersteld kunnen worden, dit in tegenstelling tot olieverf waar men eenvoudig opnieuw een lichte kleur over een donkere kan zetten. Het is in de aquarel techniek dus moeilijker de tonaliteit te beheersen. In de olieverf techniek werkt men meestal van donker naar licht en worden de hoogsels, de licht accenten, als laatste opgezet. Bij het aquarel werkt men vaak omgekeerd nat-op-droog van licht naar donker, waarbij steeds meer pigment toegevoegd wordt. Men begint bij de uit te sparen witte partijen en gaat dan steeds verder in de richting van de schaduw partijen. Dit maakt het uiterst lastig vooraf te bepalen of de kleurtonen wel correct op elkaar zijn afgestemd. Daarbij leidt het tot een weinig spontane en wat vlekkerige tekenachtige stijl. Alleen de meest virtuoze aquarellisten zijn in staat om zonder fouten te maken van donker naar licht te werken en beheersen de vervloeiing zo perfect dat ze meteen nat-in-nat de gewenste toon kunnen treffen. Er bestaan verschillende methoden deze moeilijkheid te omzeilen. In de 19e eeuw gebruikte men meestal dekkend gouache om de hoogsels aan te brengen. Nog steeds hebben veel verfkisten een tube zinkwit ("Chineeswit") om de aquarelverf dekkend te maken. In feite past men dan een gemengde techniek toe. Tegenwoordig maakt men wel gebruik van afdekmiddelen om de lichte partijen te beschermen, vroeger van een sjabloon. Men kan ook met een harde kwast of een sponsje te donkere partijen wat "ophogen". Effecten van het nat in nat. Veel aquarelleerders gebruiken het toeval in hun werk. Zij laten de waterverf vloeien waar die heen wil en bereiken daarmee soms prachtige effecten. Een ander effect is het laten drogen van natte plekken. Hierbij verschijnen soms scherpe randjes langs de omtrek. Dit komt doordat het water aan de omtrek het eerst verdampt, waardoor nieuw, pigmenthoudend water zich aan de rand verzamelt. Als dit op zijn beurt weer verdampt, blijft een steeds pigmentrijkere oplossing aan de rand over. Het effect is vooral fraai bij het schilderen van bloembladeren. Een probleem voor beginnende aquarellisten zijn de watervlekken, waarbij de kleur juist geheel uit het midden van een nat verfgedeelte verdwijnt. Deze watervlekken zijn slechts moeilijk in een aquarel te herstellen. Onderwerpen die zich bijzonder lenen voor aquarelleren zijn wateroppervlakten en landschappen met opvallende lucht, maar ook wordt aquarel veel gebruikt voor stillevens en portretten. Vóór de uitvinding van de fotografie werden aquarellen veel gebruikt voor wetenschappelijke tekeningen van planten en dieren.