Frans Hals (1581-1666)

Haarlemse schilder De Haarlemse schilder Frans Hals wordt, na Vermeer en Rembrandt, beschouwd als de belangrijkste figuur uit de geschiedenis van de Nederlandse schilderkunst. Frans Hals werd geboren in Antwerpen rond 1581, maar kwam reeds als kind naar Haarlem. De schilder specialiseerde zich helemaal op portretten van personen en groepen en heeft nooit schilderijen met andere afbeeldingen geschilderd. Erkenning Tegenwoordig zien we Frans Hals als één van de grootste meesters van de Nederlandse schilderkunst, maar in zijn tijd was van een dergelijke erkenning volstrekt geen sprake. Buiten zijn woonplaats Haarlem was Frans Hals zelfs nauwelijks bekend en het aantal opdrachten bleef daardoor ook tot een minimum beperkt. Geldnood Het leven van Frans Hals werd voornamelijk bepaald door geldnood. Hij had een groot gezin en gaf zijn geld bovendien vlot uit. In zijn leven heeft hij dan ook nooit enige welvaart gekend. Aan het eind van zijn leven moest hij zelfs door de gemeente Haarlem onderhouden worden. Stijl De portretten van Frans Hals onderscheiden zich vooral door een zeer bijzondere techniek. Kenmerkend voor zijn stijl is zijn zwierige, losse toets, gecombineerd met een hecht compositieschema. De gezichten van de geschilderde personen zijn nooit star, maar schijnen voortdurend op het punt te staan ons toe te spreken of in lachen uit te barsten. In tegenstelling tot Rembrandt bepaalde Hals zich uitsluitend tot het afbeelden van personen. Hij legde geen bepaalde bedoelingen in zijn werk. Hals stierf in 1666 en ligt begraven in de Grote Kerk te Haarlem. In het Frans Hals museum in Haarlem bevindt zich een gedeelte van zijn werk, waaronder de acht grote groepsportretten, die beschouwd worden als de meesterwerken uit zijn oeuvre.

Bron: CultuurArchief.nl